Στις 19 Ιουλίου 1900, στις 13:00, το Παρίσι εγκαινίασε ένα έργο που έμελλε να μεταμορφώσει ολοκληρωτικά την καθημερινότητα και την εικόνα του: την πρώτη γραμμή του μετρό.
Η διαδρομή ένωνε την Porte de Vincennes, στα ανατολικά, με την Porte Maillot, στα δυτικά, περνώντας από ορισμένα από τα σημαντικότερα σημεία της γαλλικής πρωτεύουσας.
Μια πόλη που ασφυκτιούσε από την κίνηση
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Παρίσι είχε ήδη αλλάξει πρόσωπο χάρη στις μεγάλες πολεοδομικές παρεμβάσεις του βαρόνου Ζορζ-Εζέν Οσμάν. Οι νέες λεωφόροι, οι πλατείες και τα επιβλητικά κτίρια είχαν δημιουργήσει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πόλη αντιμετώπιζε ένα ολοένα και μεγαλύτερο συγκοινωνιακό πρόβλημα. Άμαξες, τραμ, εμπορικά οχήματα και πεζοί συνωστίζονταν στους δρόμους, ενώ η μετακίνηση μεταξύ των συνοικιών απαιτούσε πολύ χρόνο.
Με τον πληθυσμό να ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια, η δημιουργία ενός νέου μέσου μεταφοράς είχε γίνει πλέον επιτακτική ανάγκη.
Η Παγκόσμια Έκθεση επιτάχυνε τις εξελίξεις
Το Λονδίνο λειτουργούσε υπόγειο σιδηρόδρομο ήδη από το 1863. Στη Γαλλία, όμως, οι συζητήσεις για ένα αντίστοιχο έργο καθυστέρησαν για δεκαετίες εξαιτίας πολιτικών διαφωνιών, τεχνικών δυσκολιών και των φόβων των κατοίκων.
Η διοργάνωση της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1900 έδωσε τελικά την απαραίτητη ώθηση. Το Παρίσι ήθελε να παρουσιαστεί στους εκατομμύρια επισκέπτες ως πρωτεύουσα της τεχνολογίας, της αρχιτεκτονικής και της σύγχρονης αστικής ζωής.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 1898, υπό την επίβλεψη του μηχανικού Φιλζένς Μπιενβενί. Παρά το μέγεθος και την πολυπλοκότητα του έργου, η πρώτη γραμμή ολοκληρώθηκε σε περίπου δύο χρόνια.
Άνοιξε με οκτώ σταθμούς
Στις 19 Ιουλίου 1900 η Γραμμή 1 άνοιξε κανονικά για το κοινό, αρχικά με οκτώ σταθμούς. Οι υπόλοιποι τέθηκαν σταδιακά σε λειτουργία από τις 6 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου, καθώς ολοκληρώνονταν οι τελευταίες εργασίες.
Τα πρώτα τρένα διέσχιζαν μια διαδρομή μήκους περίπου 10 χιλιομέτρων. Το νέο μέσο ήταν γρήγορο, οικονομικό και απαλλαγμένο από την κυκλοφοριακή συμφόρηση των παρισινών δρόμων.
Οι αρχικές επιφυλάξεις των κατοίκων υποχώρησαν γρήγορα και το μετρό άρχισε να γίνεται αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς τους.
Οι θρυλικές είσοδοι του Εκτόρ Γκιμάρ
Το παρισινό μετρό δεν ξεχώρισε μόνο για την τεχνολογία του. Ο αρχιτέκτονας Εκτόρ Γκιμάρ σχεδίασε τις χαρακτηριστικές εισόδους των σταθμών σε ύφος αρ νουβό.
Οι καμπύλες μεταλλικές κατασκευές, τα φυτικά μοτίβα και οι περίτεχνες επιγραφές με τη λέξη «Métropolitain» έγιναν σταδιακά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του Παρισιού.
Αρκετές από τις αυθεντικές εισόδους διατηρούνται μέχρι σήμερα, ενώ ορισμένες έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά μνημεία.
Από οκτώ σταθμούς σε ένα τεράστιο δίκτυο
Η επιτυχία της πρώτης γραμμής οδήγησε σε ταχύτατη επέκταση. Νέες διαδρομές κατασκευάστηκαν μέσα στα επόμενα χρόνια, συνδέοντας τις συνοικίες και αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι Παριζιάνοι εργάζονταν, κατοικούσαν και διασκέδαζαν.
Σήμερα, το δίκτυο αριθμεί 16 γραμμές, εφόσον συνυπολογιστούν οι γραμμές 3bis και 7bis, περισσότερους από 300 σταθμούς και πάνω από 220 χιλιόμετρα διαδρομών.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά το πρώτο δρομολόγιο, το μετρό παραμένει κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο μεταφοράς. Είναι κομμάτι της ιστορίας, της αρχιτεκτονικής και της ίδιας της ταυτότητας του Παρισιού.
About The Author
