Ξεκινούν οι εργασίες για τη διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου, ενός έργου που αποτέλεσε διαχρονικό τεχνικό και οικονομικό στόχο για περισσότερο από δύο χιλιετίες. Η γεωγραφική θέση της αρχαίας Κορίνθου την ανέδειξε σε σημαντικό ναυτικό και εμπορικό κέντρο, με τον περίφημο δίολκο να εξυπηρετεί τη μεταφορά πλοίων δια ξηράς ήδη από την εποχή του Περίανδρου.
Η ιδέα της διάνοιξης του Ισθμού διατυπώθηκε ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ., αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω τεχνικών δυσκολιών και οικονομικών συμφερόντων. Ανάλογες απόπειρες έγιναν αργότερα από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Νέρωνα, ο οποίος μάλιστα ξεκίνησε εργασίες το 67 μ.Χ., χωρίς όμως να ολοκληρωθούν.
Στη νεότερη εποχή, μετά την πρόοδο που έφερε η Βιομηχανική Επανάσταση και υπό την επίδραση της διάνοιξης της Διώρυγας του Σουέζ, η ελληνική πολιτεία προχώρησε σε θεσμικές ενέργειες για την υλοποίηση του έργου. Το 1881, η κατασκευή ανατέθηκε στον Στέφανο Τύρρ, ενώ η συνέχισή της πέρασε αργότερα στην «Εταιρεία της Διώρυγας της Κορίνθου» υπό τον Ανδρέα Συγγρό.
Το έργο ολοκληρώθηκε το 1893, έπειτα από έντεκα χρόνια εντατικών εργασιών και με τη συμβολή περίπου 2.500 εργατών. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 25 Ιουλίου 1893 από τον πρωθυπουργό Σωτήριο Σωτηρόπουλο.
Η διώρυγα, μήκους 6.346 μέτρων, ένωσε τον Κορινθιακό με τον Σαρωνικό κόλπο, προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στη ναυσιπλοΐα, όπως μείωση χρόνου και κόστους μεταφοράς και αποφυγή επικίνδυνων θαλάσσιων διαδρομών. Παρά τις τεχνικές δυσκολίες και τις κατά καιρούς διακοπές λειτουργίας, παραμένει έως σήμερα ένας κρίσιμος διεθνής ναυτιλιακός κόμβος.
About The Author
