Η κινηματογραφική εβδομάδα της Πέμπτης 19 Νοεμβρίου φέρνει στις αίθουσες νέες παραγωγές, πολυαναμενόμενες επιστροφές, animation για μικρούς και μεγάλους, αλλά και ενδιαφέρουσες δημιουργίες του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Από την επιστροφή στον δυστοπικό κόσμο των «The Hunger Games» και την ιστορία πίσω από τη γέννηση του κινηματογραφικού «Ρόκι», μέχρι το οικογενειακό δράμα από την Τυνησία, ένα ντοκιμαντέρ για την Ελίζαμπεθ Χολμς και την κινηματογραφική παρακαταθήκη του Αντρέι Ταρκόφσκι, οι νέες πρεμιέρες διαμορφώνουν ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε διαφορετικά κινηματογραφικά ενδιαφέροντα.
The Hunger Games: Η Ανατολή του Θερισμού
Η νέα ταινία της κινηματογραφικής σειράς «The Hunger Games» επιστρέφει στον κόσμο της Πάνεμ, 24 χρόνια πριν από τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, για να αφηγηθεί την ιστορία του νεαρού Χέιμιτς Έιμπερναθι, του ανθρώπου που αργότερα θα γίνει ο μέντορας της Κάτνις και του Πίτα. Η αφήγηση επικεντρώνεται στους 50ούς Αγώνες Πείνας, το Δεύτερο Quarter Quell, κατά τους οποίους κάθε περιοχή υποχρεώνεται να στείλει διπλάσιο αριθμό συμμετεχόντων. Ανάμεσα στους επιλεγμένους βρίσκεται και ο Χέιμιτς, ο οποίος αποχωρίζεται την οικογένειά του και την αγαπημένη του, για να βρεθεί σε μια ανελέητη αναμέτρηση επιβίωσης, με τις συνθήκες να μοιάζουν εξαρχής εναντίον του. Οι συγκεκριμένοι Αγώνες θα αποτελέσουν καθοριστική εμπειρία για τη μετέπειτα πορεία του και θα συνδεθούν με τις απαρχές της αντίστασης απέναντι στην εξουσία της Πάνεμ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Φράνσις Λόρενς, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται οι Τζόζεφ Ζάντα, Ελ Φάνινγκ, Ρέιφ Φάινς και Τζέσι Πλέμονς.
I Play Rocky
Πενήντα χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση του «Ρόκι» στις κινηματογραφικές αίθουσες, η νέα ταινία του Πίτερ Φαρέλι στρέφεται στην πραγματική ιστορία πίσω από τη δημιουργία μιας από τις πιο εμβληματικές παραγωγές στην ιστορία του κινηματογράφου. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο νεαρός Σιλβέστερ Σταλόνε, ένας άγνωστος τότε ηθοποιός που, έχοντας βιώσει αλλεπάλληλες απορρίψεις και οικονομικές δυσκολίες στη Νέα Υόρκη, αποφασίζει να γράψει το σενάριο της ταινίας και να διεκδικήσει ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, παρά τις προτάσεις να τον παραχωρήσει σε καταξιωμένους ηθοποιούς. Η επιμονή του να πραγματοποιήσει το όραμά του, ακόμη και με το προσωπικό ρίσκο που συνεπαγόταν αυτή η επιλογή, αποτελεί τον βασικό άξονα της αφήγησης, αποκαλύπτοντας τον δύσκολο δρόμο που προηγήθηκε της δημιουργίας μιας ταινίας η οποία απέσπασε τρία βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, και καθιέρωσε τον Ρόκι Μπαλμπόα ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της έβδομης τέχνης. Τον νεαρό Σταλόνε υποδύεται ο Άντονι Ιπολίτο.
Μυστικά και Ψίθυροι
Η Λίλια, μια επιτυχημένη μηχανικός που έχει εγκατασταθεί στο Παρίσι, επιστρέφει στην πατρίδα της, την Τυνησία, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του θείου της, προκειμένου να παραστεί στην κηδεία του. Η επιστροφή της φέρνει ξανά κοντά τα μέλη της οικογένειάς της, τα οποία αγνοούν σημαντικές πλευρές της προσωπικής της ζωής και των σχέσεών της στη Γαλλία. Η προσπάθειά της να διαλευκάνει τις συνθήκες του θανάτου οδηγεί σταδιακά στην αποκάλυψη καλά κρυμμένων οικογενειακών μυστικών, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με κοινωνικές προκαταλήψεις, συντηρητικές αντιλήψεις και τις συγκρούσεις ανάμεσα στην παράδοση και τις αλλαγές που συντελούνται στη σύγχρονη τυνησιακή κοινωνία. Η Λεϊλά Μπουζίντ σκηνοθετεί ένα οικογενειακό δράμα με αφετηρία μια προσωπική απώλεια και επίκεντρο τις σχέσεις, τις κοινωνικές συμβάσεις και τα όρια της ατομικής ελευθερίας. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 76ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και προβλήθηκε επίσης στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Μπορείς να Δεις τα Πάντα
Η Ελίζαμπεθ Χολμς, ιδρύτρια της εταιρείας βιοτεχνολογίας Theranos, βρίσκεται στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ των Νέιθαν Φίλντερ και Λανς Όπενχαϊμ, το οποίο καταγράφει την πορεία της από την επιχειρηματική καταξίωση μέχρι την καταδίκη της για απάτη. Η ίδια, λίγο πριν οδηγηθεί στη φυλακή, δέχεται να παρακολουθείται από ένα κινηματογραφικό συνεργείο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια καταγραφή που θα διαρκέσει τρία χρόνια και θα αποτυπώσει τις διαφορετικές όψεις μιας υπόθεσης που ανέδειξε τις σκοτεινές πλευρές της επιχειρηματικής κουλτούρας της Silicon Valley. Μέσα από το πρωτογενές υλικό και την παρακολούθηση της καθημερινότητάς της, οι δημιουργοί επιχειρούν να εξετάσουν τη σχέση ανάμεσα στην προσωπική φιλοδοξία, την κατασκευή μιας δημόσιας εικόνας και την εξαπάτηση, σε μια ιστορία που εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις.
Ο Πλανήτης των Κρυστάλλων
Σε έναν μακρινό πλανήτη που έχει πρόσφατα αποικιστεί από ανθρώπους, η 11χρονη Ρέα αναπτύσσει μια ξεχωριστή φιλία με τον Μπέρτζι, ένα μικρό πλάσμα με χαρακτηριστικά δεινοσαύρου, το οποίο έχει απομακρυνθεί από τη μητέρα του μετά την εμφάνιση ενός μεταλλαγμένου τέρατος. Η προσπάθειά της να βοηθήσει τον νέο της φίλο να επιστρέψει στην οικογένειά του θα την οδηγήσει σε μια επικίνδυνη περιπέτεια, καθώς ένας αδίστακτος κυβερνήτης επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τις ιδιαίτερες ικανότητες του μικρού πλάσματος για ίδιον όφελος. Η Ρέα και ο Μπέρτζι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν τις απειλές που συναντούν, ανακαλύπτοντας τη δύναμη της φιλίας και της αλληλεγγύης. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία animation του Κροάτη σκηνοθέτη Άρσεν Α. Οστόγιτς, η οποία βασίζεται σε πρωτότυπη ιδέα του βραβευμένου με Όσκαρ δημιουργού κινουμένων σχεδίων Ντούσαν Βούκοτιτς.
Αντρέι Ταρκόφσκι: Η Ιδιοφυΐα, ο Άνθρωπος, ο Θρύλος
Ο Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986), Ρώσος σκηνοθέτης και σεναριογράφος, γιος του ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι, συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες δημιουργικές φυσιογνωμίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» (1962), που απέσπασε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας, μέχρι τις «Αντρέι Ρουμπλιόφ», «Σολάρις», «Καθρέφτης», «Στάλκερ» και «Νοσταλγία», διαμόρφωσε μια ξεχωριστή κινηματογραφική γλώσσα, με επίκεντρο τη μνήμη, τον χρόνο, την πίστη και την ανθρώπινη ύπαρξη. Η αναγκαστική απομάκρυνσή του από τη Σοβιετική Ένωση τον οδήγησε να δημιουργήσει τα τελευταία έργα του στην Ιταλία και τη Σουηδία, όπου γύρισε και τη «Θυσία» (1986), την τελευταία του ταινία. Σε αυτήν ακριβώς την τελευταία δημιουργική περίοδο επικεντρώνεται το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Μίχαλ Λεστσιλόφσκι, ο οποίος είχε συμμετάσχει ως συν-μοντέρ στη «Θυσία», καταγράφοντας από κοντά τον τρόπο εργασίας και την καλλιτεχνική αντίληψη του σκηνοθέτη. Μέσα από σπάνια πλάνα των γυρισμάτων, συνεντεύξεις, προσωπικές σημειώσεις και αποσπάσματα από το βιβλίο του «Σμιλεύοντας τον Χρόνο», η ταινία προσφέρει μια ιδιαίτερη ματιά στη σκέψη και τη δημιουργική διαδικασία ενός κινηματογραφιστή που αντιμετώπισε την έβδομη τέχνη ως μια διαρκή αναζήτηση πάνω στον άνθρωπο και τον κόσμο.































