Σαν σήμερα, στις 22 Αυγούστου 1921, γεννήθηκε στη Δροσιά Χαλκίδας, το παλιό Χάλια, η Σωτηρία Μπέλλου, μία από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού και μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της ελληνικής μουσικής του 20ού αιώνα
Η Μπέλλου ήταν η μεγαλύτερη από τα πέντε παιδιά μιας εύπορης οικογένειας. Πήρε το όνομά της από τον παππού της, Σωτήρη, ο οποίος ήταν ιερέας στο Σχηματάρι. Από μικρή τον ακολουθούσε στην εκκλησία και ήρθε σε επαφή με τους βυζαντινούς ήχους και τη μουσική. Στα τοπικά πανηγύρια παρατηρούσε τους οργανοπαίκτες και έφτιαχνε αυτοσχέδιες κιθάρες με ξύλα και σπασμένες χορδές, τραγουδώντας τα δημοτικά τραγούδια που άκουγε.
Η απόφαση να γίνει τραγουδίστρια ήρθε όταν είδε στον κινηματογράφο την ταινία «Η Προσφυγοπούλα» με τη Σοφία Βέμπο. Οι γονείς της αντέδρασαν στην επιθυμία της και στα 17 της χρόνια έφυγε μόνη για την Αθήνα. Παντρεύτηκε τον Ευάγγελο Τριμπούρα, όμως ο γάμος κράτησε μόλις έξι μήνες. Σε έναν από τους καβγάδες τους, έπειτα από ξυλοδαρμό, του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο. Καταδικάστηκε αρχικά σε τρία χρόνια φυλάκιση, αλλά εξέτισε έξι μήνες μετά τη μείωση της ποινής της στο Εφετείο.
Η επιστροφή της στο πατρικό της δεν έφερε ηρεμία. Αντιμετωπίζοντας ξανά τη βία και την απόρριψη της οικογένειάς της, αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Έφυγε στις 28 Οκτωβρίου 1940, την ημέρα της έναρξης του ελληνοϊταλικού πολέμου, και έζησε τα χρόνια της Κατοχής μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, κάνοντας διάφορες δουλειές και τραγουδώντας σε ταβερνάκια για ένα χαρτζιλίκι. Παράλληλα, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από το ΕΑΜ. Μετέφερε μηνύματα σε αντιστασιακές οργανώσεις, συμμετείχε στην οργάνωση συσσιτίων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και το 1943 συνελήφθη έπειτα από προδοσία. Κρατήθηκε και βασανίστηκε στα κρατητήρια της Γκεστάπο στην οδό Μέρλιν. Τον Δεκέμβριο του 1944 πήρε μέρος στη Μάχη της Αθήνας, όπου τραυματίστηκε, ενώ στη συνέχεια γνώρισε τις διώξεις και τις φυλακές των εμφυλιοπολεμικών χρόνων.
Το 1947 γνώρισε τον Βασίλη Τσιτσάνη, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τη φωνή της και της πρότεινε να συνεργαστούν. Οι πρώτες ηχογραφήσεις τους, ανάμεσά τους η «Συννεφιασμένη Κυριακή», τα «Καβουράκια» και το «Όταν πίνεις στην ταβέρνα», την καθιέρωσαν ως μία από τις σημαντικότερες λαϊκές τραγουδίστριες της εποχής.
Στα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς του λαϊκού και του ρεμπέτικου, όπως ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Απόστολος Χατζηχρήστος και ο Μανώλης Χιώτης. Η χαρακτηριστική, βαθιά και επιβλητική φωνή της έγινε συνώνυμη με το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η καριέρα της παρουσίασε κάμψη, όμως από το 1966 επέστρεψε δυναμικά στο προσκήνιο, πραγματοποιώντας σημαντικές συνεργασίες με νεότερους συνθέτες. Τραγούδησε έργα του Δήμου Μούτση, του Διονύση Σαββόπουλου, του Ηλία Ανδριόπουλου, του Αργύρη Κουνάδη και άλλων, ενώ παράλληλα ξαναέφερε στο προσκήνιο παλιότερα λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια, κερδίζοντας και το ενδιαφέρον μιας νεότερης γενιάς ακροατών.
Η Μπέλλου συνέχισε να εμφανίζεται σε λαϊκά κέντρα, μπουάτ της Πλάκας, συναυλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνεργαζόμενη μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της με σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδοποιούς. Η πορεία της, από τα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης μέχρι την αναγνώρισή της ως μιας από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού, ήταν στενά δεμένη με τις κοινωνικές και πολιτικές αναταράξεις της εποχής.
Τον Μάρτιο του 1993 αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και διαγνώστηκε με καρκίνο του φάρυγγα. Σταδιακά έχασε τη φωνή της και τα τελευταία χρόνια της ζωής της αντιμετώπισε και σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Η Σωτηρία Μπέλλου πέθανε στις 27 Αυγούστου 1997, στο Νοσοκομείο «Μεταξά» του Πειραιά, λίγες ημέρες μετά τα 76α γενέθλιά της.
Η Σωτηρία Μπέλλου άφησε πίσω της μια τεράστια δισκογραφία και μια ερμηνευτική παρακαταθήκη που ξεπερνά τα όρια του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού. Με τη φωνή και τη ζωή της έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής μουσικής, ένας άνθρωπος που έζησε στο επίκεντρο των μεγάλων συγκρούσεων του 20ού αιώνα και τις μετέφερε, με τον δικό της μοναδικό τρόπο, στο τραγούδι.
About The Author
